
Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σ’ εσάς, αλλά εγώ έχω ένα κόλλημα με τα χριστουγεννιάτικα γλυκά.
Κάθε χρόνο θα φτιάξω την ίδια συνταγή για
κουραμπιέδες και την ίδια για
μελομακάρονα.
Και μιλάμε για πάνω από … 30 χρόνια!!
Το σκεπτικό μου είναι ότι αφού έχω δυο πετυχημένες συνταγές που αρέσουν σε όλους, γιατί να τις αλλάξω??
Ειδικά τα
μελομακάρονά μου, δεν τολμάω να μην τα φτιάξω, τα περιμένουν όλοι πώς και πώς κάθε χρόνο.
Όμως επειδή είμαι άτομο που θέλει να πειραματίζεται συνέχεια στην κουζίνα, κάποιες φορές θα δοκιμάσω και κάποια άλλη συνταγή, παράλληλα με τις δικές μου.
Έτσι φέτος είπα να δοκιμάσω τους κουραμπιέδες του Παρλιάρου.
Το διαφορετικό σε αυτήν την συνταγή ήταν ότι οι κουραμπιέδες είχαν φυστίκι Αιγίνης αντί για μυγδαλάκι και άρωμα λεμονιού.
Το φυστίκι το κράτησα, όντως έδωσε την διαφορετική γεύση στους κουραμπιέδες.
Το ξύσμα λεμονιού δεν το κράτησα, ο καλός μου μου δήλωσε ότι αν το βάλω δεν πρόκειται να δοκιμάσει ούτε έναν κουραμπιέ. Το αντικατέστησα με εσάνς βανίλιας.
Ωραιότατοι έγιναν οι κουραμπιέδες, αφράτοι αφράτοι, είναι πραγματικά μια πετυχημένη συνταγή!
Πάμε να τους φτιάξουμε και παρέα!